Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla.
Hayır, kıyamet gününe yemin ederim.
Hayır, çok kınayan benliğe yemin ederim.
O insan, kemiklerini asla bir araya getiremeyeceğimizi mi sanıyor?
Hayır, hayır! Biz, onu parmak uçlarına varıncaya dek yeniden düzenlemeye gücü yetenleriz.
Aslında o insan, ömrünü mücrim olarak geçirmeyi ister.
"Kıyamet günü ne zamanmış?" diye sorar.
Gözler, dehşetle kamaştığında.
Ay, karardığında.
Güneş ve Ay bir araya getirildiği zaman.
O Gün, o insan, "Kaçacak yer var mı?" diyecek.
Hayır! Kesinlikle sığınacak bir yer yoktur!
O Gün, sığınılacak tek yer senin Rabb'indir.
O Gün, o insan, yaptıklarından da yapması gerektiği halde yapmadıklarından da bir bir haberdar edilir.
Hayır! Aslında o insan, kendi aleyhine tanıktır.
Mazeretlerini ileri sürse bile.
Telaşla, geçiştirmeye çalışarak, dilini dolaştırıp durma!
Kuşkusuz, onun toplanması ve okunması Bize aittir.
O halde onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna tabi ol.
Sonra, onun beyanı yalnızca Biz'e aittir.
Hayır! İşin doğrusu, siz çabuk geçeni seviyordunuz.
"Ahireti de umursamıyordunuz."
Birtakım yüzler O Gün ışıl ışıldır.
Rabb'ine bakar.
Birtakım yüzler O Gün asıktır.
Belini bükecek bir felaketle karşı karşıya kaldığını anlar.
Hayır! Kesinlikle düşündükleri gibi değil. Köprücük kemiklerine dayandığı zaman;
"Kurtaracak olan kimdir?" denir.
Bunun ayrılık anı olduğunu anlar.
Ve ayakları birbirine dolaşır.
O Gün gidiş yalnızca Rabb'inedir.
Fakat o ne onayladı ne de salla yaptı.
Fakat yalanladı ve köstekledi.
Sonra böbürlenerek yandaşlarına gitti.
Yazık sana yazık, sen hak ettin!
Evet, yazık sana yazık, sen hak ettin.
Yoksa o insan başıboş bırakılacağını mı sanıyor?
Yoksa o, bir nutfeden, dökülen meniden ibaret değil miydi?
Sonra bir "alaka1" oldu. Derken onu yarattı ve ona biçim verdi.
Ondan erkek ve dişi iki cinsi meydana getirdi.
İşte bütün bunları yapanın, ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?