Açık Kuran

Giriş Yap

Yer İşaretleri

Tema

Açık

Koyu

Kontrast

Koyu Kontrast

Papirüs

Vetiver

Iris

43. Zuhruf suresi

43. Zuhruf suresi

Erhan Aktaş / Kerim Kur'an

سورة الزخرف

43. Zuhruf suresi

Gösteriş

Rahmeti Bol ve Kesintisiz Olan Allah'ın Adıyla.

بِسْمِاللّٰهِالرَّحْمٰنِالرَّح۪يمِ

Bismillahir rahmanir rahim.

Ha, Mim.

حٰمٓۜ١

Ha mim.

Apaçık Kitap'a ant olsun ki!

وَالْكِتَابِالْمُب۪ينِۙ٢

Vel kitabil mubini.

Biz onu düşünüp anlayasınız diye Arapça bir kuran yaptık.

اِنَّاجَعَلْنَاهُقُرْءٰناًعَرَبِياًّلَعَلَّكُمْتَعْقِلُونَۚ٣

İnna cealnahu kur'anen arabiyyen leallekum ta'kılun.

Kur'an, nezdimizde Ummu'l Kitap'tadır. Gerçekten yücedir ve hakimdir.

وَاِنَّهُف۪ٓياُمِّالْكِتَابِلَدَيْنَالَعَلِيٌّحَك۪يمٌۜ٤

Ve innehu fi ummil kitabi ledeyna le aliyyun hakim.

Siz, israf eden bir halk oldunuz diye, size öğüt vermekten vaz mı geçelim?

اَفَنَضْرِبُعَنْكُمُالذِّكْرَصَفْحاًاَنْكُنْتُمْقَوْماًمُسْرِف۪ينَ٥

E fe nadribu ankumuz zikre safhan en kuntum kavmen musrifin.

Öncekiler için de nice Nebiler gönderdik.

وَكَمْاَرْسَلْنَامِنْنَبِيٍّفِيالْاَوَّل۪ينَ٦

Ve kem erselna min nebiyin fil evvelin.

Onlar, kendilerine gelen her Nebi'yi mutlaka alaya alıyorlardı.

وَمَايَأْت۪يهِمْمِنْنَبِيٍّاِلَّاكَانُوابِه۪يَسْتَهْزِؤُ۫نَ٧

Ve ma yetihim min nebiyin illa kanu bihi yestehziun.

Biz, güç bakımından onlardan daha üstün olanları yok ettik. Geçmişe ait örnek haline geldiler.

فَاَهْلَكْـنَٓااَشَدَّمِنْهُمْبَطْشاًوَمَضٰىمَثَلُالْاَوَّل۪ينَ٨

Fe ehlekna eşedde minhum batşen ve meda meselul evvelin.

Müşriklere: "Gökleri ve yeri kim yarattı?" diye sorsan, kesinlikle: "Onları Mutlak Üstün Olan, Her Şeyi Bilen yarattı." diyecekler.

وَلَئِنْسَاَلْتَهُمْمَنْخَلَقَالسَّمٰوَاتِوَالْاَرْضَلَيَقُولُنَّخَلَقَهُنَّالْعَز۪يزُالْعَل۪يمُۙ٩

Ve le in seeltehum men halakas semavati vel arda le yekulunne halakahunnel azizul alim.

O, yeryüzünü sizin için beşik yaptı. Orada sizin için yollar yaptı. Umulur ki hidayete erersiniz.

اَلَّذ۪يجَعَلَلَكُمُالْاَرْضَمَهْداًوَجَعَلَلَكُمْف۪يهَاسُبُلاًلَعَلَّكُمْتَهْتَدُونَۚ١٠

Ellezi cealekumul arda mehden ve cealelekum fiha subulen leallekum tehtedun.

O, bir ölçüye göre gökten su indirendir. Sonra, onunla ölü bir beldeyi canlandırdık. İşte siz de böyle yeniden diriltileceksiniz.

وَالَّذ۪ينَزَّلَمِنَالسَّمَٓاءِمَٓاءًبِقَدَرٍۚفَاَنْشَرْنَابِه۪بَلْدَةًمَيْتاًۚكَذٰلِكَتُخْرَجُونَ١١

Vellezi nezzele mines semai maenbi kader, fe enşerna bihi beldetenmeyten, kezalike tuhrecun.

Her şeyi çift yarattı. Gemilerden ve hayvanlardan binekler kıldı.

وَالَّذ۪يخَلَقَالْاَزْوَاجَكُلَّهَاوَجَعَلَلَكُمْمِنَالْفُلْكِوَالْاَنْعَامِمَاتَرْكَبُونَۙ١٢

Vellezi halakal ezvace kullehave ceale lekum minel fulki vel enami ma terkebun.

Üzerlerine binip, onlardan yararlanınca, Rabb'inizin verdiği nimetleri anarak: "Bunları, hizmetimize veren Allah ne yücedir; yoksa bizim bunlara gücümüz yetmezdi." deyin.

لِتَسْتَوُ۫اعَلٰىظُهُورِه۪ثُمَّتَذْكُرُوانِعْمَةَرَبِّكُمْاِذَااسْتَوَيْتُمْعَلَيْهِوَتَقُولُواسُبْحَانَالَّذ۪يسَخَّرَلَنَاهٰذَاوَمَاكُنَّالَهُمُقْرِن۪ينَۙ١٣

Li testevu ala zuhurihi summe tezkuru ni'mete rabbikum izesteveytum aleyhi, ve tekulu subhanellezi sehhare lena haza ve ma kunna lehu mukrinin.

Kuşkusuz biz, sonunda Rabb'imize döneceğiz.

وَاِنَّٓااِلٰىرَبِّنَالَمُنْقَلِبُونَ١٤

Ve inna ila rabbina le munkalibun.

Bazı kullarını, O'nun bir parçası saydılar. Gerçekten, o insan, açıkça nankörlük etmektedir.

وَجَعَلُوالَهُمِنْعِبَادِه۪جُزْءاًۜاِنَّالْاِنْسَانَلَكَفُورٌمُب۪ينٌۜ١٥

Ve cealu lehu min ibadihi cuz'a, innel insane le kefurun mubin.

Yoksa O, yarattıklarından kızları kendisine ayırıp, oğulları size mi bıraktı?

اَمِاتَّخَذَمِمَّايَخْلُقُبَنَاتٍوَاَصْفٰيكُمْبِالْبَن۪ينَ۟١٦

Emittehaze mimma yahluku benatin ve asfakum bil benin.

Onlardan biri, kendisine, Rahman'a layık gördüğü kız çocuğu haberi verildiği zaman, yüzü simsiyah kesilir, içini üzüntü kaplar.

وَاِذَابُشِّرَاَحَدُهُمْبِمَاضَرَبَلِلرَّحْمٰنِمَثَلاًظَلَّوَجْهُهُمُسْوَداًّوَهُوَكَظ۪يمٌ١٧

Ve iza buşşire ehaduhum bi ma darabe lir rahmani meselen zalle vechuhu musvedden ve huve kezim.

Ve süs içinde büyütülmekten başka işe yaramayanı mı verdi diye hayıflanır!

اَوَمَنْيُنَشَّؤُ۬افِيالْحِلْيَةِوَهُوَفِيالْخِصَامِغَيْرُمُب۪ينٍ١٨

E ve men yuneşşeu fil hılyeti ve huve fil hısami gayru mubin.

Onlar, Rahman'ın kulları olan melekleri dişi saydılar. Onların yaratılışlarına tanık mı oldular? Onların bu tanıklıkları yazılacak ve sorguya çekileceklerdir.

وَجَعَلُواالْمَلٰٓئِكَةَالَّذ۪ينَهُمْعِبَادُالرَّحْمٰنِاِنَاثاًۜاَشَهِدُواخَلْقَهُمْۜسَتُكْتَبُشَهَادَتُهُمْوَيُسْـَٔلُونَ١٩

Ve cealul melaiketellezine hum ibadur rahmani inasa, e şehidu halkahum, setuktebu şehadetuhum ve yus'elun.

"Eğer Rahman dileseydi, biz onlara kulluk etmezdik." dediler. Onların bu konuda hiçbir bilgileri yoktur. Onlar yalnızca saçmalıyorlar.

وَقَالُوالَوْشَٓاءَالرَّحْمٰنُمَاعَبَدْنَاهُمْۜمَالَهُمْبِذٰلِكَمِنْعِلْمٍۗاِنْهُمْاِلَّايَخْرُصُونَۜ٢٠

Ve kalu lev şaer rahmanu ma abednahum, ma lehum bi zalike min ilmin in hum illa yahrusun.

Yoksa ondan önce, onlara kitap verdik de onlar, ona mı dayanıyorlar?

اَمْاٰتَيْنَاهُمْكِتَاباًمِنْقَبْلِه۪فَهُمْبِه۪مُسْتَمْسِكُونَ٢١

Em ateynahum kitaben min kablihi fe hum bihi mustemsikun.

Hayır! Dediler ki: "Doğrusu, biz, atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk, biz de onların izinden gidiyoruz.

بَلْقَالُٓوااِنَّاوَجَدْنَٓااٰبَٓاءَنَاعَلٰٓىاُمَّةٍوَاِنَّاعَلٰٓىاٰثَارِهِمْمُهْتَدُونَ٢٢

Bel kalu inna vecedna abaena ala ummetin ve inna ala asarihim muhtedun.

Tıpkı bunun gibi, senden önce de ne zaman bir beldeye uyarıcı gönderdiysek, oranın refah içinde olanları: "Biz, atalarımızı bir ümmet üzerinde bulduk. Biz de kesinlikle onların izinden gidiyoruz." dediler.

وَكَذٰلِكَمَٓااَرْسَلْنَامِنْقَبْلِكَف۪يقَرْيَةٍمِنْنَذ۪يرٍاِلَّاقَالَمُتْرَفُوهَٓاۙاِنَّاوَجَدْنَٓااٰبَٓاءَنَاعَلٰٓىاُمَّةٍوَاِنَّاعَلٰٓىاٰثَارِهِمْمُقْتَدُونَ٢٣

Ve kezalike ma erselna min kablike fi karyetin min nezirin illa kale mutrefuha inna vecedna abaena ala ummetin ve inna ala asarihim muktedun.

Size, "Atalarınızı üzerinde bulduğunuz yoldan daha doğrusunu getirmiş olsam da mı?" deyince, onlar: "Biz, sizinle gönderilene kafirlik ediyoruz." dediler.

قَالَاَوَلَوْجِئْتُكُمْبِاَهْدٰىمِمَّاوَجَدْتُمْعَلَيْهِاٰبَٓاءَكُمْۜقَالُٓوااِنَّابِمَٓااُرْسِلْتُمْبِه۪كَافِرُونَ٢٤

Kale e ve lev ci'tukum bi ehda mimma vecedtum aleyhi abaekum, kalu inna bi ma ursıltum bihi kafirun.

Bunun üzerine onlara hak ettikleri cezayı verdik. Yalanlayanların sonlarının nasıl olduğuna bir bak!

فَانْتَقَمْنَامِنْهُمْفَانْظُرْكَيْفَكَانَعَاقِبَةُالْمُكَذِّب۪ينَ۟٢٥

Fentekamna minhum fanzur keyfe kane akıbetul mukezzibin.

Bir zamanlar İbrahim, babasına ve halkına: "Ben sizin kulluk ettiklerinizden uzağım demişti."

وَاِذْقَالَاِبْرٰه۪يمُلِاَب۪يهِوَقَوْمِه۪ٓاِنَّن۪يبَرَٓاءٌمِمَّاتَعْبُدُونَۙ٢٦

Ve iz kale ibrahimu li ebihi ve kavmihi inneni beraun mimma ta'budun.

"Ancak fıtratımı belirleyen başka. Kuşkusuz O beni doğru yola iletecektir."

اِلَّاالَّذ۪يفَطَرَن۪يفَاِنَّهُسَيَهْد۪ينِ٢٧

İllellezi fatarani fe innehu se yehdin.

İbrahim, gerçeğe yönelmeleri umuduyla takdir edilmiş hükmü gelecek nesiller için de kalıcı bir ilke yaptı.

وَجَعَلَهَاكَلِمَةًبَاقِيَةًف۪يعَقِبِه۪لَعَلَّهُمْيَرْجِعُونَ٢٨

Ve cealeha kelimeten bakıyeten fi akıbihi leallehum yerciun.

Doğrusu bunları ve atalarını, kendilerine Hakk ve onu açıklayıcı bir Resul gelinceye kadar yararlandırıp yaşattım.

بَلْمَتَّعْتُهٰٓؤُ۬لَٓاءِوَاٰبَٓاءَهُمْحَتّٰىجَٓاءَهُمُالْحَقُّوَرَسُولٌمُب۪ينٌ٢٩

Bel metta'tu haulai ve abaehum hatta caehumul hakku ve resulun mubin.

Onlara, Hakk geldiği zaman: "Bu bir büyüdür. Biz onu yalanlayanlarız." dediler.

وَلَمَّاجَٓاءَهُمُالْحَقُّقَالُواهٰذَاسِحْرٌوَاِنَّابِه۪كَافِرُونَ٣٠

Ve lemma cae humul hakku kalu haza sihrun ve inna bihi kafirun.

"Bu Kur'an'ın, iki şehrin birinden, bir büyük adama indirilmesi gerekmez miydi?" dediler.

وَقَالُوالَوْلَانُزِّلَهٰذَاالْقُرْاٰنُعَلٰىرَجُلٍمِنَالْقَرْيَتَيْنِعَظ۪يمٍ٣١

Ve kalu lev la nuzzile hazel kur'anu ala raculin minel karyeteyni azim.

Rabb'inin rahmetini onlar mı dağıtıyorlar? Dünya hayatındaki geçimliklerini Biz paylaştırdık. Birbirlerine işlerini gördürsünler diye, onların bir kısmını bir kısmının üzerine derecelerle yükselttik. Rabb'inin rahmeti onların biriktirdiklerinden daha hayırlıdır.

اَهُمْيَقْسِمُونَرَحْمَتَرَبِّكَۜنَحْنُقَسَمْنَابَيْنَهُمْمَع۪يشَتَهُمْفِيالْحَيٰوةِالدُّنْيَاوَرَفَعْنَابَعْضَهُمْفَوْقَبَعْضٍدَرَجَاتٍلِيَتَّخِذَبَعْضُهُمْبَعْضاًسُخْرِياًّۜوَرَحْمَتُرَبِّكَخَيْرٌمِمَّايَجْمَعُونَ٣٢

E hum yaksimune rahmete rabbik, nahnu kasemna beynehum maişetehum fil hayatid dunyave refa'na ba'dahum fevka ba'dın derecatin li yettehıze ba'duhum ba'dan suhriyya, ve rahmetu rabbike hayrun mimma yecmaun.

Şayet insanlar, tek bir ümmet haline gelmeyecek olsalardı, Rahman'ı küfreden kimselerin, evlerinin tavanlarını ve merdivenlerini gümüşten yapardık.

وَلَوْلَٓااَنْيَكُونَالنَّاسُاُمَّةًوَاحِدَةًلَجَعَلْنَالِمَنْيَكْفُرُبِالرَّحْمٰنِلِبُيُوتِهِمْسُقُفاًمِنْفِضَّةٍوَمَعَارِجَعَلَيْهَايَظْهَرُونَۙ٣٣

Ve lev la en yekunen nasu ummeten vahıdeten le cealna limen yekfuru bir rahmani li buyutihim sukufen min fıddatin ve mearice aleyha yazherune.

Ve evlerinin kapılarını ve üzerine oturup yaslandıkları koltuklarını da.

وَلِبُيُوتِهِمْاَبْوَاباًوَسُرُراًعَلَيْهَايَتَّكِؤُ۫نَۙ٣٤

Ve li buyutihim ebvaben ve sururen aleyha yettekiun.

Ve altına boğardık. Bunların tamamı, dünya hayatının kazanımından başka bir şey değildir. Ahiret ise Rabb'inin yanında, yalnızca takva sahipleri içindir.

وَزُخْرُفاًۜوَاِنْكُلُّذٰلِكَلَمَّامَتَاعُالْحَيٰوةِالدُّنْيَاۜوَالْاٰخِرَةُعِنْدَرَبِّكَلِلْمُتَّق۪ينَ۟٣٥

Ve zuhrufa, ve in kullu zalike lemma metaul hayatid dunya, vel ahiretu inde rabbike lil muttekin.

Her kim Rahman'ın öğüdüne karşı duyarsız olursa, Biz ona bir şeytan salarız. Artık şeytan onun yakın arkadaşı olur.

وَمَنْيَعْشُعَنْذِكْرِالرَّحْمٰنِنُقَيِّضْلَهُشَيْطَاناًفَهُوَلَهُقَر۪ينٌ٣٦

Ve men ya'şu an zikrir rahmani nukayyıd lehu şeytanen fe huve lehu karin.

Şeytanlar, onları doğru yoldan saptırdıkları halde, onlar hala kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar.

وَاِنَّهُمْلَيَصُدُّونَهُمْعَنِالسَّب۪يلِوَيَحْسَبُونَاَنَّهُمْمُهْتَدُونَ٣٧

Ve innehum le yasuddunehum anis sebili ve yahsebune ennehum muhtedun.

Nihayet o Bize geldiği zaman: "Keşke seninle aramız iki doğu uzaklığı kadar uzak olsaydı." der. Öyleyse bu ne kötü bir arkadaşlıktır.

حَتّٰٓىاِذَاجَٓاءَنَاقَالَيَالَيْتَبَيْن۪يوَبَيْنَكَبُعْدَالْمَشْرِقَيْنِفَبِئْسَالْقَر۪ينُ٣٨

Hatta iza caena kale ya leyte beyni ve beyneke bu'del meşrikayni fe bi'sel karin.

Bugün, pişmanlığınız kesinlikle size bir yarar sağlamaz. Kendinize haksızlık yaptınız. Siz azaba da ortaksınız.

وَلَنْيَنْفَعَكُمُالْيَوْمَاِذْظَلَمْتُمْاَنَّكُمْفِيالْعَذَابِمُشْتَرِكُونَ٣٩

Ve len yenfeakumul yevme iz zalemtum ennekum fil azabi muşterikun.

O halde sağıra sen mi işittireceksin? Veya köre ve apaçık sapkınlıkta olana doğru yolu gösterebilir misin?

اَفَاَنْتَتُسْمِــعُالصُّمَّاَوْتَهْدِيالْعُمْيَوَمَنْكَانَف۪يضَلَالٍمُب۪ينٍ٤٠

E fe ente tusmius summe ev tehdil umye ve men kane fi dalalin mubin.

Biz, seni bu dünyadan alıp götürsek bile, onlara hak ettikleri cezayı mutlaka vereceğiz.

فَاِمَّانَذْهَبَنَّبِكَفَاِنَّامِنْهُمْمُنْتَقِمُونَۙ٤١

Fe imma nezhebenne bike fe inna minhum muntekımun.

Veya onları uyardığımız azabı sana gösteririz. Elbette Biz'im onlara gücümüz yeter.

اَوْنُرِيَنَّكَالَّذ۪يوَعَدْنَاهُمْفَاِنَّاعَلَيْهِمْمُقْتَدِرُونَ٤٢

Ev nuriyennekellezi vaadnahum fe inna aleyhim muktedirun.

Öyleyse sen, sana vahyedilene sarılmaya bak. Kuşkusuz sen dosdoğru bir yol üzerindesin.

فَاسْتَمْسِكْبِالَّـذ۪ٓياُو۫حِيَاِلَيْكَۚاِنَّكَعَلٰىصِرَاطٍمُسْتَق۪يمٍ٤٣

Festemsik billezi uhıye ileyk, inneke ala sıratın mustekim.

Kuşkusuz o sana ve halkına bir öğüttür. Ondan sorulacaksınız.

وَاِنَّهُلَذِكْرٌلَكَوَلِقَوْمِكَۚوَسَوْفَتُسْـَٔلُونَ٤٤

Ve innehu le zikrun leke ve li kavmik, ve sevfe tus'elun.

Senden önce kendilerine Resul gönderdiklerimize sor. Biz, Rahman'dan başka kulluk edilecek ilahlar kılmış mıyız?

وَسْـَٔلْمَنْاَرْسَلْنَامِنْقَبْلِكَمِنْرُسُلِنَاۗاَجَعَلْنَامِنْدُونِالرَّحْمٰنِاٰلِهَةًيُعْبَدُونَ۟٤٥

Ves'el men erselna min kablike min rusulina e cealna min dunir rahmani aliheten yu'bedun.

Ant olsun ki Biz Musa'yı ayetlerimizle Firavun'a ve onun melelerine gönderdik: "Ben alemlerin Rabb'inin Resul'üyüm." dedi.

وَلَقَدْاَرْسَلْنَامُوسٰىبِاٰيَاتِنَٓااِلٰىفِرْعَوْنَوَمَلَا۬ئِه۪فَقَالَاِنّ۪يرَسُولُرَبِّالْعَالَم۪ينَ٤٦

Ve lekad erselna musa bi ayatina ila fir'avne ve melaihi fe kale inni resulu rabbil alemin.

Fakat Musa onlara ayetlerimizle gelince, onlar hemen alay etmeye başladılar.

فَلَمَّاجَٓاءَهُمْبِاٰيَاتِنَٓااِذَاهُمْمِنْهَايَضْحَكُونَ٤٧

Fe lemma caehum bi ayatina izahum minha yadhakun.

Onlara gösterdiğimiz her ayet, bir öncekinden daha büyüktü. Ders alırlar diye onlara kimi sıkıntılar yaşattık.

وَمَانُر۪يهِمْمِنْاٰيَةٍاِلَّاهِيَاَكْبَرُمِنْاُخْتِهَاۘوَاَخَذْنَاهُمْبِالْعَذَابِلَعَلَّهُمْيَرْجِعُونَ٤٨

Ve ma nurihim min ayetin illa hiye ekberu min uhtiha ve ehaznahum bil azabi leallehum yerciun.

"Ey sihirbaz! Rabb'inin sana verdiği sözün hatırına bizim için dua et. Kuşkusuz biz doğru yola uyarız." dediler.

وَقَالُوايَٓااَيُّهَالسَّاحِرُادْعُلَنَارَبَّكَبِمَاعَهِدَعِنْدَكَاِنَّـنَالَمُهْتَدُونَ٤٩

Ve kalu ya eyyuhes sahırud'u lena rabbeke bima ahide ındeke innena le muhtedun.

Fakat onları azaptan kurtarınca da hemen sözlerinden döndüler.

فَلَمَّاكَشَفْنَاعَنْهُمُالْعَذَابَاِذَاهُمْيَنْكُثُونَ٥٠

Fe lemma keşefna an humul azabe iza hum yenkusun.

Firavun, halkına seslendi: "Ey halkım! Mısır'ın egemenliği ve ayaklarımın altından akıp giden şu nehirler benim değil mi? Görmüyor musunuz?"

وَنَادٰىفِرْعَوْنُف۪يقَوْمِه۪قَالَيَاقَوْمِاَلَيْسَل۪يمُلْكُمِصْرَوَهٰذِهِالْاَنْهَارُتَجْر۪يمِنْتَحْت۪يۚاَفَلَاتُبْصِرُونَۜ٥١

Ve nada fir'avnu fi kavmihi kale ya kavmi e leyse li mulku mısra ve hazihil enharu tecri min tahti, e fe la tubsirun.

"Yoksa ben, ne istediğini bilmeyen şu zavallıdan daha hayırlı değil miyim?"

اَمْاَنَا۬خَيْرٌمِنْهٰذَاالَّذ۪يهُوَمَه۪ينٌوَلَايَكَادُيُب۪ينُ٥٢

Em ene hayrun min hazellezi huve mehinun ve la yekadu yubin.

"Öyleyse ona takılmış altından bilezikler olmalı veya yanında kendisine eşlik eden melekler gelmeli değil miydi?"

فَلَوْلَٓااُلْقِيَعَلَيْهِاَسْوِرَةٌمِنْذَهَبٍاَوْجَٓاءَمَعَهُالْمَلٰٓئِكَةُمُقْتَرِن۪ينَ٥٣

Fe lev la ulkıye aleyhi esviretun min zehebin ev cae meahul melaiketu mukterinin.

Firavun halkını etkisi altına aldı. Bunun üzerine halkı ona itaat etti. Onlar fasık bir toplum oldular.

فَاسْتَخَفَّقَوْمَهُفَاَطَاعُوهُۜاِنَّهُمْكَانُواقَوْماًفَاسِق۪ينَ٥٤

Festehaffe kavmehu fe atauh, innehum kanu kavmen fasikin.

Böylece Bize asilik yaptılar. Biz de onları cezalandırdık. Topluca suda boğduk.

فَلَمَّٓااٰسَفُونَاانْتَقَمْنَامِنْهُمْفَاَغْرَقْنَاهُمْاَجْمَع۪ينَۙ٥٥

Fe lemma asefunentekamna minhum fe agraknahum ecmain.

Böylece onları gelecek nesiller için ibret verici bir örnek kıldık.

فَجَعَلْنَاهُمْسَلَفاًوَمَثَلاًلِلْاٰخِر۪ينَ۟٥٦

Fe cealnahum selefen ve meselen lil ahırin.

Meryem Oğlu örnek olarak anlatılınca, halkın hemen yaygara yaptı;

وَلَمَّاضُرِبَابْنُمَرْيَمَمَثَلاًاِذَاقَوْمُكَمِنْهُيَصِدُّونَ٥٧

Ve lemma duribebnu meryeme meselen iza kavmuke minhu yasıddun.

Ve: "Bizim ilahlarımız mı daha hayırlıdır, yoksa o mu?" dediler. Bu örneği, yalnızca sana muhalefet etmek için verdiler. Doğrusu onlar çok düşmanca davranan bir halktır.

وَقَالُٓواءَاٰلِهَتُنَاخَيْرٌاَمْهُوَۜمَا ضَرَبُوهُلَكَاِلَّاجَدَلاًۜبَلْهُمْقَوْمٌخَصِمُونَ٥٨

Ve kalu e alihetuna hayrun em huve, ma darebuhu leke illa cedela, bel hum kavmun hasımun.

kendisine nimet verdiğimiz ve İsrailoğulları'na örnek kıldığımız bir kuldur.

اِنْهُوَاِلَّاعَبْدٌاَنْعَمْنَاعَلَيْهِوَجَعَلْنَاهُمَثَلاًلِبَن۪ٓياِسْرَٓائ۪ـلَۜ٥٩

İn huve illa abdun en'amna aleyhi ve cealnahu meselen li beni israil.

Eğer isteseydik sizi yeryüzünde birbirinizin ardı sıra gelen melekler yapardık.

وَلَوْنَشَٓاءُلَجَعَلْنَامِنْكُمْمَلٰٓئِكَةًفِيالْاَرْضِيَخْلُفُونَ٦٠

Ve lev neşau le cealna minkum melaiketen fil ardı yahlufun.

Kuşkusuz o, kesinlikle o Sa'at için bir bilgidir. Sakın ondan kuşku duymayın! Bana uyun. Bu, dosdoğru yoldur.

وَاِنَّهُلَعِلْمٌلِلسَّاعَةِفَلَاتَمْتَرُنَّبِهَاوَاتَّبِعُونِۜهٰذَاصِرَاطٌمُسْتَق۪يمٌ٦١

Ve innehu le ilmun lis saati, fe la temterunne biha vettebiuni, haza sıratun mustekim.

Sakın şeytan sizi alıkoymasın. Kuşkusuz o, sizin için apaçık bir düşmandır.

وَلَايَصُدَّنَّكُمُالشَّيْطَانُۚاِنَّهُلَكُمْعَدُوٌّمُب۪ينٌ٦٢

Ve la yasuddennekumuş şeytan, innehu lekum aduvvun mubin.

İsa, apaçık beyyinelerle geldiği zaman: "Ben size Hikmet'i getirdim. Hakkında anlaşmazlığa düştüğünüz şeylerin bir kısmını size açıklamak için geldim. O halde Allah için takvalı olun ve bana itaat edin." dedi.

وَلَمَّاجَٓاءَع۪يسٰىبِالْبَيِّنَاتِقَالَقَدْجِئْتُكُمْبِالْحِكْمَةِوَلِاُبَيِّنَلَكُمْبَعْضَالَّذ۪يتَخْتَلِفُونَف۪يهِۚفَاتَّقُوااللّٰهَوَاَط۪يعُونِ٦٣

Ve lemma cae isa bil beyyinati kale kad ci'tukum bil hikmeti ve li ubeyyine lekum ba'dellezi tahtelifune fih, fettekullahe ve etiuni.

Allah, benim de sizin de Rabb'inizdir. Öyleyse O'na kulluk edin! Bu, dosdoğru yoldur.

اِنَّاللّٰهَهُوَرَبّ۪يوَرَبُّكُمْفَاعْبُدُوهُۜهٰذَاصِرَاطٌمُسْتَق۪يمٌ٦٤

İnnellahe huve rabbi ve rabbukum fa'buduh, haza sıratun mustekim.

Sonra gruplar kendi aralarında anlaşmazlığa düştüler. Artık acı veren günün azabından dolayı haksızlık yapanların vay haline!

فَاخْتَلَفَالْاَحْزَابُمِنْبَيْنِهِمْۚفَوَيْلٌلِلَّذ۪ينَظَلَمُوامِنْعَذَابِيَوْمٍاَل۪يمٍ٦٥

Fahtelefel ahzabu min beynihim, fe veylun lillezine zalemu min azabi yevmin elim.

O Sa'at'ın, farkında değillerken, ansızın onlara gelmesinden başka bir şey mi bekliyorlar?

هَلْيَنْظُرُونَاِلَّاالسَّاعَةَاَنْتَأْتِيَهُمْبَغْتَةًوَهُمْلَايَشْعُرُونَ٦٦

Hel yenzurune illes saate en te'tiyehum bagteten ve hum la yeş'urun.

O Gün, muttakiler dışında, dostlar birbirlerine düşmandırlar.

اَلْاَخِلَّٓاءُيَوْمَئِذٍبَعْضُهُمْلِبَعْضٍعَدُوٌّاِلَّاالْمُتَّق۪ينَۜ‌۟٦٧

El ehillau yevme izin ba'duhum li ba'din aduvvun illel muttekin.

"Ey kullarım! Bugün size korku yoktur. Siz üzülmeyeceksiniz."

يَاعِبَادِلَاخَوْفٌعَلَيْكُمُالْيَوْمَوَلَٓااَنْتُمْتَحْزَنُونَۚ٦٨

Ya ibadi la havfun aleykumul yevme ve la entum tahzenun.

"Ayetlerimize iman edenler ve teslim olanlarsınız."

اَلَّذ۪ينَاٰمَنُوابِاٰيَاتِنَاوَكَانُوامُسْلِم۪ينَۚ٦٩

Ellezine amenu bi ayatina ve kanu muslimin.

Cennete girin. Siz ve eşleriniz en iyi şekilde ağırlanacaksınız."

اُدْخُلُواالْجَنَّةَاَنْتُمْوَاَزْوَاجُكُمْتُحْبَرُونَ٧٠

Udhulul cennete entum ve ezvacukum tuhberun .

Onların etraflarında altından tepsiler ve bardaklarla dolaşılır. Orada, canların çektiği, gözlerin hoşlandığı her şey vardır. Ve siz orada sürekli kalacaksınız.

يُطَافُعَلَيْهِمْبِصِحَافٍمِنْذَهَبٍوَاَكْوَابٍۚوَف۪يهَامَاتَشْتَه۪يهِالْاَنْفُسُوَتَلَذُّالْاَعْيُنُۚوَاَنْتُمْف۪يهَاخَالِدُونَۚ٧١

Yutafu aleyhim bi sıhafin min zehebin ve ekvab, ve fiha ma teştehihil enfusu ve telezzul a'yun, ve entum fiha halidun.

İşte bu, yaptıklarınıza karşılık, mirasçı kılındığınız Cennet'tir.

وَتِلْكَالْجَنَّةُالَّت۪ٓياُو۫رِثْتُمُوهَابِمَاكُنْتُمْتَعْمَلُونَ٧٢

Ve tilkel cennetulleti uristumuha bi ma kuntum ta'melun.

Sizin için orada yiyeceğiniz pek çok meyve vardır.

لَكُمْف۪يهَافَاكِهَةٌكَث۪يرَةٌمِنْهَاتَأْكُلُونَ٧٣

Lekum fiha fakihetun kesiretun minha te'kulun.

Kuşkusuz mücrimler, Cehennem azabında sürekli kalacak olanlardır.

اِنَّالْمُجْرِم۪ينَف۪يعَذَابِجَهَنَّمَخَالِدُونَۚ٧٤

İnnel mucrimine fi azabi cehenneme halidun.

Onlardan azap hafifletilmez. Onlar, orada umutlarını kesmiş olanlardır.

لَايُفَتَّرُعَنْهُمْوَهُمْف۪يهِمُبْلِسُونَۚ٧٥

La yufetteru anhum ve hum fihi mublisun.

Biz onlara haksızlık yapmadık. Fakat onlar kendi kendilerine haksızlık yaptılar.

وَمَاظَلَمْنَاهُمْوَلٰكِنْكَانُواهُمُالظَّالِم۪ينَ٧٦

Ve ma zalemnahum ve lakin kanu humuz zalimin.

"Ey malik! Rabb'in bizim aleyhimize hüküm versin." diye seslenirler. "Siz böyle kalacaksınız." dedi.

وَنَادَوْايَامَالِكُلِيَقْضِعَلَيْنَارَبُّكَۜقَالَاِنَّكُمْمَاكِثُونَ٧٧

Ve nadev ya maliku li yakdi aleyna rabbuk, kale innekum makisun.

Ant olsun ki size Hakk'ı getirdik. Ancak çoğunuz Hakk'tan hoşlanmadınız.

لَقَدْجِئْنَاكُمْبِالْحَقِّوَلٰكِنَّاَكْثَرَكُمْلِلْحَقِّكَارِهُونَ٧٨

Lekad ci'nakum bil hakkı ve lakinne ekserekum lil hakkı karihun.

Yoksa onlar kesin karar mı verdiler? Biz de kesin kararlıyız!

اَمْاَبْرَمُٓوااَمْراًفَاِنَّامُبْرِمُونَۚ٧٩

Em ebremu emren fe inna mubrimun.

Yoksa onların sırlarını ve fısıltılarını duymadığımızı mı sanıyorlar? Hayır! Onların yanlarında bulunan elçilerimiz her şeyi kaydediyorlar.

اَمْيَحْسَبُونَاَنَّالَانَسْمَعُسِرَّهُمْوَنَجْوٰيهُمْۜبَلٰىوَرُسُلُنَالَدَيْهِمْيَكْتُبُونَ٨٠

Em yahsebune enna la nesmeu sırrehum ve necvahum, bela ve rusuluna ledeyhim yektubun.

De ki: "Eğer Rahman'ın çocuğu olsaydı, ona ilk ben kulluk ederdim."

قُلْاِنْكَانَلِلرَّحْمٰنِوَلَدٌۗفَاَنَا۬اَوَّلُالْعَابِد۪ينَ٨١

Kul in kane lir rahmani veledun fe ena evvelul abidin.

Göklerin ve yerin Rabb'i; arşın Rabb'i onların niteledikleri şeylerden münezzehtir.

سُبْحَانَرَبِّالسَّمٰوَاتِوَالْاَرْضِرَبِّالْعَرْشِعَمَّايَصِفُونَ٨٢

Subhane rabbis semavati vel ardı rabbil arşi amma yasıfun.

Artık onları kendi hallerine bırak! Uyarıldıkları güne kavuşuncaya değin boş şeylerle oyalanıp dursunlar.

فَذَرْهُمْيَخُوضُواوَيَلْعَبُواحَتّٰىيُلَاقُوايَوْمَهُمُالَّذ۪ييُوعَدُونَ٨٣

Fe zerhum yahudu ve yel'abu hatta yulaku yevme humullezi yu'adun.

Gökte de yerde de İlah olan O'dur. Ve O, En İyi Hüküm Veren'dir, Her Şeyi Bilen'dir.

وَهُوَالَّذ۪يفِيالسَّمَٓاءِاِلٰهٌوَفِيالْاَرْضِاِلٰهٌۜوَهُوَالْحَك۪يمُالْعَل۪يمُ٨٤

Ve huvellezi fis semai ilahun ve fil ardı ilah, ve huvel hakimul alim.

Göklerin, yerin ve aralarındaki her şeyin mülkiyeti kendisinin olan Zat ne kutludur. O Sa'at'in bilgisi yalnızca O'nun yanındadır. O'na döndürüleceksiniz.

وَتَبَارَكَالَّذ۪يلَهُمُلْكُالسَّمٰوَاتِوَالْاَرْضِوَمَابَيْنَهُمَاۚوَعِنْدَهُعِلْمُالسَّاعَةِۚوَاِلَيْهِتُرْجَعُونَ٨٥

Ve tebarekellezi lehu mulkus semavati vel'ardı ve ma beynehuma, ve indehu ilmus saah, ve ileyhi turceun.

Onların, O'nun yanı sıra dua ettikleri kimseler şefaate güç yetiremezler. Bunu ancak gerçeğe tanıklık edenler kavrar.

وَلَايَمْلِكُالَّذ۪ينَيَدْعُونَمِنْدُونِهِالشَّفَاعَةَاِلَّامَنْشَهِدَبِالْحَقِّوَهُمْيَعْلَمُونَ٨٦

Ve la yemlikullezine yed'une min dunihiş şefate illa men şehide bil hakkı ve hum ya'lemun.

Onlara, kendilerini kimin yarattığını sorsan, kesinlikle "Allah" diyeceklerdir. Buna rağmen nasıl başka ilahlara yöneliyorlar.

وَلَئِنْسَاَلْتَهُمْمَنْخَلَقَهُمْلَيَقُولُنَّاللّٰهُفَاَنّٰىيُؤْفَكُونَۙ٨٧

Ve le in se'eltehum men halakahum le yekulunnallahu fe enna yu'fekun.

Nebi'nin sözü: "Ey Rabb'im! Bunlar, inanmayan bir halktır."

وَق۪يلِه۪يَارَبِّاِنَّهٰٓؤُ۬لَٓاءِقَوْمٌلَايُؤْمِنُونَۢ٨٨

Ve kilihi ya rabbi inne haulai kavmun la yu'minun.

Onları kendi hallerine bırak: "Selam olsun." de. Yakında gerçeği görecekler.

فَاصْفَحْعَنْهُمْوَقُلْسَلَامٌۜفَسَوْفَيَعْلَمُونَ٨٩

Fasfah anhum ve kul selam, fe sevfe ya'lemun.